تافل مخفف عبارت زير مي‏باشد

Test Of English as  a Foreign Language

«آزمون انگليسي به عنوان يك زبان خارجي»

هر سال در سطح جهان و از بين 180 كشور مختلف حدود يك ميليون نفر در امتحان تافل ثبت نام مي‏كنند.

از بين اين تعداد، ممكن است بسياري از آنها نتوانند در اين امتحان موفق شوند و دليل اين امر آشنايي ناكافي آنها در خصوص مطالب كليدي زبان انگليسي و سيستم آزمون تافل است.

سؤالات زير معمولاً درباره تافل مطرح مي‏باشد:

هدف تافل چيست؟

از سال 1963 امتحان تافل به عنوان ابزاري براي آزمون اطلاعات انگليسي از سوي اكثر دانشگاه‏ها و مراكز آموزش عالي و كميته‏ها و انجمن‏هاي علمي و مراكز كاريابي  براي تحصيلكردگان دانشگاهي مورد استفاده قرار گرفته است.

در كشورهاي انگليس زبان براي پذيرش دانشجويان، گذراندن دوره تافل و موفقيت در اين امتحان به عنوان يك پيش‏شرط اصلي مي‏باشد.

هم اكنون در كشور ما هم اين امتحان و مشابه آن (MCHE) به عنوان پيش‏شرط شركت در امتحاات دورة دكتري (Ph. D) مطرح شده است و براي شركت در امتحانات ورودي دكتري، ارايه مدرك قبولي زبان امري الزامي است.

* در حال حاضر چند نوع آزمون تافل در سطح جهان برگزار مي‏شود؟

ـ در حال حاضر آزمون تافل به سه روش زير برگزار مي‏شود.

1-   روش كاغذ و قلم

2-   روش كامپيوتري

3-   روش آزمون كلي كه در مؤسسات برگزار مي‏شود.

اطلاعات مربوط به آزمون تافل به روش (1) در سايت اينترنتي زير موجود است:

( http://www.tofel.org/ )

آزمون تافل به روش (2) هم اكنون در ايالات متحده، كانادا، امريكاي لاتين، اروپا، افريقا و خاورميانه و تعداد معدودي از ساير كشورهاي آسيايي برگزار مي‏شود. اين روش در سال 1998 ابداع شده است.

روش سوم (آزمون تافل در مؤسسات) در بيشتر از 1200 دانشگاه، كالج و مؤسسات خصوصي آموزش عالي در سطح جهان كاربرد دارد،

در امتحان تافل بخش‏هاي زير به صورت تست ارايه مي‏شوند:

بخش اول = آزمون مهارت شنيداري (listening)

بخش دوم = آزمون مهارت گرامر و مهارت نوشتاري (Strueture/writing)

بخش سوم = آزمون مهارت خواندن

آيا در آزمون تافل بخش انشا نويسي وجود دارد؟

در آزمون كامپيوتري بخشي به عنوان مهارت نوشتاري وجود دارد كه تست مهارت نوشتاري به صورت انشانويسي ارايه مي‏شود. متن نوشتاري شما بايد حاوي 300 لغت باشد و معمولاً به 30 دقيقه وقت نياز دارد. ما در دوره آموزشي تافل مفصلاً در اين مورد صحبت خواهيم كرد.

در آزمون تافل (از نوع كاغذ و قلم) معمولاً اين نوع انشانويسي مطرح نمي‏باشد ولي اگر امتحانات تافل در ماه‏هاي آگوست، اكتبر، دسامبر، فوريه و يا ماه مه برگزار شوند ممكن است آزمون انشانويسي هم برگزار شود.

آيا تعداد تست‏هاي تافل در همه دوره مشابه هستند؟

در آزمون تافل كامپيوتري در هر نوبت تعداد متفاوتي تست ارايه مي‏شوند و روش نمره‏گذاري به نوع سخن و آرماني تست بستگي دارد.

معمولاً براي تست‏هاي سخت‏تر نمرات بيشتري در نظر گرفته مي‏شود. ولي در آزمون تافل (نوع كاغذ و قلم) هميشه تعداد تست‏ها مشابه است.

تست‏هاي آزمون كامپيوتري با هم مشابه نيستند. در آزمون كامپيوتري اگر شما به يك سؤال پاسخ درستي بدهيد، يك پاسخ سخت‏تر براي شما ارايه مي‏شود. ولي اگر پاسخ شما درست نباشد، رايانه به صورت اتوماتيك پاسخ آسان‏تري را مطرح مي‏كند ولي نمرات بيشتر را به سؤالات سخت‏تر مي‏دهد و نهايتاً آزمون را تمام مي‏كند.

افرادي كه مي‏خواهند در آزمون كامپيوتري تافل شركت كنند مي‏توانند روز قبل از امتحان به مركز آزمون مراجعه كرده و CD آموزشي روش تست‏زني تافل را تهيه نمايند. با مراجعه به آدرس وب سايت مؤسسه تافل نيز مي‏توانيد اين CD را مشاهده نماييد.

                                              http:// www. toefl. org

      !منتظر مطلب بعدی در مورد تافل و بخش های امتحانی آن باشید --شاید به درد شما هم بخوره    

                                                       ( البته یه روزی  )

بسياري از مشکلاتي تلفظي که زبان‌آموزان با آنها مواجه هستند در نتيجه استفاده غلط از اصواتي است که در زبان مادري خود به کار مي‌برند. بنابراين مشکلات تلفظي که شما از آن رنج مي‌بريد احتمالاً مشابه مشکلاتي است که ديگر زبان‌آموزان «هم زبان» شما هم با آن مواجه هستند. وقتي يک انگليسي‌زبان بومي (native) به شما مي‌گويد که شما (بعنوان مثال) لهجه روسي يا چيني داريد، در واقع اين نکته را تأييد مي‌کند. بسياري از برنامه‌هاي کاهش لهجه بر اساس تحقيقاتي است که اصوات خاصي را که هر گروه زباني (مثلاً فرانسوي، چيني، اسپانيايي، ژاپني و ...) موقع اداي کلمات انگليسي دارد، مشخص مي‌کنند. بعنوان مثال 70% اسپانيايي‌ زبانها در تلفظ صداي /st/ در کلمه stick مشکل دارند در حاليکه چيني زبانها هيچ مشکلي در تلفظ آن ندارند. نکته‌هاي زير به شما کمک مي‌کنند که تأثير زبان مادري خود بر انگليسي‌تان را کاهش دهيد.
 

به حرکات دهان انگليسي زبانان (native) دقت کنيد.

موقع تماشاي برنامه‌هاي زبان اصلي به حرکات دهان گوينده خوب دقت کنيد. آنچه که مي‌گويد را تکرار کنيد و لحن صداي او را تقليد کنيد.

شمرده صحبت کنيد.

تا وقتي که لحن و اصوات انگليسي را بخوبي فرا نگرفته‌ايد، شمرده صحبت کنيد. اگر شما سريع و با لحن و تلفظ غلط صحبت کنيد، انگليسي زبانها در فهميدن آنچه که مي‌خواهيد بگوييد مشکل پيدا خواهند کرد. همچنين اگر شما به «اشتباه صحبت کردن» خود ادامه دهيد، اين اشتباهات در ذهن شما ماندگار خواهند شد.

از ديکشنري استفاده کنيد.

با علائم فونتيک ديکشنري خود آشنا باشيد و تلفظ صحيح کلماتي را که اداي آنها براي شما دشوار است در آن جستجو کنيد.

از ديگران کمک بگيريد.

يک فهرست از کلماتي که تلفظ آنها براي شما دشوار است، تهيه کنيد و از يک دوست انگليسي زبان (native) بخواهيد آنها را براي شما تلفظ کند. خوب است صدايش را ضبط کنيد و بعداً به آن گوش دهيد و خودتان هم آن را تکرار کنيد. اگر چنين دوستي نداريد مي‌توانيد از نرم افزارهايي که کلمات را با صداي ضبط شده انسان ادا مي‌کنند استفاده کنيد. (براي اين منظور مي‌توانيد از نرم‌افزار talk to me و يا ديکشنري گوياي لانگمن استفاده نماييد.)

به کتابهاي نواردار گوش دهيد.

با تهيه کتابهايي که داراي يک نوار يا سي‌دي صوتي هستند مي‌توانيد در يک زمان هم بخوانيد و هم گوش کنيد. بخشهايي از کتاب را با صداي بلند بخوانيد و صداي خودتان را ضبط کنيد. صداي خودتان را با گوينده اصلي مقايسه کنيد و سعي کنيد اشتباهاتتان را اصلاح کنيد.

به پسوندهاي s و ed دقت کنيد.

تلفظ صحيح کلماتي که به s و ed ختم مي‌شوند را ياد بگيريد. مثلاً s- يا es- را در نظر بگيريد. اين پسوند گاهي صداي /S/ مي‌دهد (مثلاً در eats)، گاهي صداي /Z/ مي‌دهد (مثلاً در plays) و گاهي هم صداي /IZ/ مي‌دهد (مثلاً در washes). (براي فراگيري نحوه تلفظ صحيح اين قبيل کلمات اينجا را کليک کنيد.)
 

با صداي بلند انگليسي بخوانيد.

هر روز به مدت 15 تا 20 دقيقه يک متن انگليسي (مثلاً يک کتاب داستان) را با صداي بلند بخوانيد. اين به شما کمک مي‌کند که آن دسته از عضلات دهان را که براي انگليسي صحبت کردن به کار مي‌آيند، تقويت کنيد. تحقيقات نشان مي‌دهد که براي صحبت کردن يک زبان جديد حدود سه ماه تمرين روزانه مورد نياز است تا عضلات دهان (براي آن زبان خاص) تقويت شوند.

(«آموزش مکالمه انگليسي نصرت در 90 روز» با وقفه کوتاهي که بين کلمات و جملات ايجاد مي‌کند اين فرصت را براي شما فراهم مي‌کند که آنها را تکرار کرده و مهارت تلفظ خود را تقويت نماييد.)
 

صداي خودتان را گوش کنيد.

صداي خودتان را ضبط کنيد و براي يافتن اشتباهات تلفظي خود به آن گوش دهيد. اين يک تمرين بسيار عالي است، زيرا اين به شما کمک مي‌کند از اشتباهاتي که دائماً  مرتکب مي‌شويد آگاه شويد.
 

صبور باشيد.

شما مي‌توانيد نحوه صحبت کردن خود را بهبود بخشيد، ولي اين «يک شبه» بدست نمي‌آيد. مردم اغلب به دنبال کسب نتيجه فوري هستند و به همين دليل خيلي زود دلسرد مي‌شوند و از تلاش دست برمي‌دارند.

به نقل از سایت زبان آموزان :www.zabanamoozan.com

۱- ايجاد شور و هيجان در فراگيري زبان

همه زبان‌آموزان دوست دارند که به خوبي انگليسي صحبت کنند. آنها از اين فکر که قادر باشند «روان» صحبت کنند و با ديگران به انگليسي ارتباط برقرار کنند به هيجان مي‌آيند. اما آنها معمولاً توجهي به خود فرآيند آموزش ندارند. در نظر بيشتر زبان‌آموزان، فراگيري زبان انگليسي يک اجبار است - چيـزي که مجبور به انجام آن هستنـد، ولي ميلي به آن ندارنـد. آنهـا در فراگيري زبان انگليسي هيچ لذتي نمي‌بينند. بطور خلاصه، بيشتر زبان‌آموزان دوست دارند که انگليسي صحبت کنند ولي دوست ندارند به فراگيري زبان انگليسي مشغول باشند. اين اولين و مهمترين مشکلي است که پيش روي يک زبان آموز قرار دارد، زيرا کسي که تمايلي به فراگيري يک زبان خارجي نـدارد، آن را بـه خوبي فرا نخواهـد گـرفت. اگـر شما «انگليسي» را دوست نداشتـه باشيـد، «انگليسي» هم شما را دوست نخواهد داشت!

اگر مي‌خواهيد که زبان‌آموز موفقي باشيد، لازم است که خود فرآيند آموزش را هم دوست داشته باشيد. لازم است که زماني را که صرف فراگيري انگليسي مي‌کنيد، به عنوان وقت تفريح يا استراحت خود به حساب آوريد. به عنوان مثال، شما بايد از موارد زير لذت ببريد:

• خواندن جملات انگليسي و فکر کردن درباره ساختار آنها

• فراگيري لغات جديد از يک ديکشنري

• نوشتن يک جمله انگليسي صحيح با کمک گرفتن از ديکشنري، کتاب گرامر و اينترنت

• تمرين تلفظ اصوات و کلمات انگليسي

به طور آرماني، فراگيري زبان بايستي براي شما يک تفريح به حساب بيايد. شما بايد خود را يک «زبان‌آموز» قلمداد کنيد - کسي که فراگيري زبان انگليسي را به عنوان يکي از فعاليت‌هاي مورد علاقه‌اش انتخاب کرده است.

2- ايجاد اولين تغيير در زندگي

تصميم براي فراگيري زبان انگليسي نيازمند ايجاد تغييراتي در زندگي‌تان مي‌باشد. به عنوان مثال تصميم مي‌گيريد که هر روز 30 دقيقه براي خواندن يک کتاب انگليسي وقت بگذاريد و بر اين تصميم پافشاري مي‌کنيد. ايجاد يک تغيير کوچک ولي دائمي در زندگي راحت نيست، مخصوصاً اگر فراگيري زبان «سرگرم کننده» به نظر نرسد. به هر حال، زبان‌آموزان بايد به خاطر داشته باشند که اگر روزي 15 دقيقه به مطالعه انگليسي بپردازند، نتيجه بهتري مي‌گيرند تا اينکه مثلاً هر يک ماه يکبار، يک روز کامل را به اين کار اختصاص دهند.

3- ايجاد تغييرات ديگر در زندگي

اگر چه ايجاد اولين تغيير، خود کار دشواري است، ايجـاد تغييرات بعدي نيـز سخت است. بسياري از زبان‌آموزان اولين گام را برمي‌دارند (مثلاً مطالعه روزانه يک کتاب بـه زبان انگليسي) و همانجا متوقف مي‌شوند. آنها خود را درگير فعاليت‌هاي «انگليسي ساز» نمي‌کنند.

يک زبان‌آموز خوب مجموعه‌اي از فعاليتها (خواندن متن، تماشاي برنامه‌هاي زبان اصلي، تمرين تلفظ و ...) را در اختيار دارد و هر کدام را بر اساس حال و هواي خود انتخاب مي‌کند. يک فعاليت به خودي خود کافي نيست، زيرا اولاً شما زودتر خسته مي‌شويد و ثانياً به شما طيفي از مهارتهاي زبان ارائه مي‌دهد که نوعاً بسيار محدود است. به عنوان مثال خواندن متون انگليسي نمي‌تواند تلفظ شما را تقويت کند، اگر چه مي‌تواند گرامر، دايره لغت و مهارتهاي نوشتاري و درک مطلب شما را تقويت کند.